Psychologowie przekonują, że prawdziwe partnerstwo w związku polega na nieustannym szukaniu porozumienia i dogadywaniu się ze sobą. Partnerzy szanują swoją tożsamość, mają głębokie przekonanie o własnej wartości, ale pomagają sobie nawzajem, dzieląc się obowiązkami po równo. Para będąca z sobą długie lata jest świadoma swoich indywidualnych słabości, ale właśnie dlatego, że nikt nie jest idealny partnerzy znajdują przestrzeń do samorealizacji. Żaden związek nie przetrwa dłużej, jeśli jedna ze stron uzurpuje sobie więcej praw kosztem drugiej. To wtedy „ja” wygrywa z „my”.
W zdrowym związku kobieta ma identyczne prawa i obowiązki co mężczyzna. Jednym z kluczowych elementów ich relacji jest szacunek okazywany przez mężczyznę swojej partnerce, który wpływa pozytywnie na psychikę kobiety. W związku partnerskim obowiązuje zasada zrównoważonego podziału prac domowych oraz w opiece nad dziećmi.
Indywidualność w związku
Każdy powinien mieć swoją osobistą przestrzeń w związku uczuciowym, każdy ma prawo do samorealizacji, rozwoju osobowego oraz osiągania własnego dobrostanu. Każdy z partnerów wnosi do związku swój wkład, w tym poglądy, przyzwyczajenia, indywidualne potrzeby, pasje i oczekiwania. Ta różnorodność tworzy wspólną jakość, dzięki której czujemy się ze sobą dobrze.
W miarę trwania związek zmienia swoją dynamikę. Na początku chcemy spędzać ze sobą każdą wolną chwilę, ciągle za sobą tęsknimy. Wciąż poznajemy się lepiej, budujemy grunt pod wspólne życie i poważniejsze etapy relacji. Pozostawanie z kimś w związku nie oznacza jednak utraty prawa do wolności. Nie chcemy, by związek wymuszał na nas konieczność zaniedbywania obowiązków i zainteresowań, rodziny oraz przyjaciół. Dlatego konieczne są kompromisy, które potrafią pogodzić indywidualności partnerów z prywatnymi nawykami.
Równowaga w związku to umiejętność postrzegania rzeczywistości z perspektywy partnera, co pozwala pokonywać sytuacje kryzysowe czy powodujące napięcia w związku. To także umiejętność zaakceptowania wad drugiej osoby. |Nie można zbudować trwałego związku bez zgody na jej odmienność oraz bez chęci zawierania z nią kompromisu. Związek, gdzie jedna osoba oczekuje realizacji swoich potrzeb bez rezygnacji przynajmniej z części swoich warunków nie ma szans na stabilność.
Wspólne cele
Dojrzały związek uwzględnia niezależność parterów w tym aspekcie, w jakim jest to niezbędne dla wolności należnej każdej jednostce. Ale wolność nie może być pojmowana jako brak ograniczeń i decydowanie w kluczowych sprawach bez porozumienia z partnerem. Odpowiedzialność za niego i lojalność oznacza, że szanujemy jego potrzeby i chcemy dla niego jak najlepiej. Troszczymy się o niego i staramy się nie narażać go na niepotrzebny stres i różne przykre emocje.
Fundamentem solidnego związku partnerskiego są wspólne cele. To one pozwalają parom rezygnować z części swojej wolności oraz budować głębszą więź emocjonalną. Kiedy obie strony dążą do realizacji wspólnych planów, nie tylko umacniają swoją relację, ale również stają się bardziej zgranym zespołem. Wspólnym celem może być m.in. budowa zaufania i wsparcie w trudnych chwilach, ale też działania o praktycznym czy materialnym znaczeniu – oszczędzanie na mieszkanie lub wakacje, wspólne treningi czy udział w zajęciach, które rozwijają pasje obojga partnerów. Pary, które wspólnie dążą do osiągnięcia zamierzonych celów, zwykle czują się bardziej spełnione i zadowolone.
Ważnym filarem związku jest dobra komunikacja. Zarówno indywidualne, jak wspólne cele powinny być definiowane w sposób jasny i realistyczny. Każdy z partnerów powinien mieć możliwość wyrażenia swoich marzeń i oczekiwań. Rozmowy na ten temat pomagają w unikaniu nieporozumień i budowie wzajemnego zrozumienia. Ważne jest, aby podczas dyskusji obie strony były otwarte i szczere, co pozwoli na stworzenie zdrowego fundamentu do współpracy.
Umiejętność otwartego wyrażania swoich pragnień oraz słuchania drugiej osoby pozwala uniknąć nieporozumień i budować silniejsze więzi. Ważne jest, aby regularnie oceniać postępy i dostosowywać plany w miarę potrzeb, przez co możemy uniknąć frustracji i nieporozumień.
Przestrzeń w związku
Każda osoba w związku ma swoje pasje, zainteresowania i cele życiowe, które są ważne dla jej tożsamości. Umożliwienie sobie nawzajem przestrzeni do rozwijania tych zainteresowań pozwala partnerom nie tylko utrzymać swoją unikalną tożsamość, ale także przyczynia się do większej satysfakcji w relacji. Zrozumienie i akceptacja potrzeby przestrzeni osobistej mogą przyczynić się do głębszego i bardziej satysfakcjonującego partnerstwa.
Wyznaczenie granic przestrzeni osobistej jest istotą każdej relacji. Granice mogą dotyczyć czasu spędzanego osobno, prywatności w zakresie pasji i zainteresowań czy obowiązków. Dzięki partnerskiej umowie możliwe jest zachowanie indywidualności czy unikanie uczucia przytłoczenia. Kluczowe jest, aby te granice były jasno określone i szanowane przez obie strony. Przez komunikację, ustalanie granic oraz planowanie czasu osobno partnerzy mogą znaleźć zdrowy balans, który pozwala im cieszyć się bliskością, jednocześnie zachowując swoją tożsamość i niezależność.
Każdy związek powinien zapewnić partnerom własną przestrzeń, która zapewnia rozwój osobisty. Wspólne cele nie tylko zbliżają partnerów, ale także ich motywują oraz inspirują do ciągłego rozwoju. W toku współpracy pojawiają się nowe cele, a partnerzy poszerzają swoją wiedzę i rozwijają umiejętności. Warto odbywać regularne spotkania, kiedy oboje partnerzy mogą podzielić się swoimi myślami i odczuciami.
Bieżąca konfrontacja opinii pozwala zachować zdrowy balans w długoletnim związku między indywidualną wolnością i dobrem partnera a tym samym naszego związku.

Jestem wolną kobietą, która kocha pisać o naszych sprawach. Witaj na moim blogu!
